Soms kijk ik naar de wereld om me heen en verwonder ik me over het leven. Over hoe bijzonder het eigenlijk is dat we hier mogen zijn. Dat we kunnen voelen, liefhebben, lachen, huilen, muziek kunnen horen en geraakt kunnen worden door iets wat we soms nauwelijks in woorden kunnen uitleggen.
Een warme omhelzing. De geur van het bos na een regenbui. De eerste zonnestralen op je gezicht. Een liedje dat je zo diep raakt dat je kippenvel krijgt. Het zijn misschien kleine momenten in ons dagelijks leven, maar voor mij schuilt daar juist iets heel bijzonders in.
Want ik geloof dat we hier op aarde zijn om te ervaren. Niet alleen met ons hoofd, maar met ons hele wezen. Met ons lichaam, ons hart en vooral met onze ziel.
Mijn kijk op leven en dood is sterk verbonden met mijn spirituele overtuiging. Ik voel me aangesproken door de gedachtewereld uit Het sprookje van de dood van Marie-Claire van Bruggen, waarin het aardse leven wordt gezien als onderdeel van een veel grotere zielenreis.
Ik geloof dat we allemaal voortkomen uit dezelfde bron, dezelfde universele energie. Dat onze ziel onderdeel is van een oneindig groter geheel en dat een deel van ons bewustzijn naar de aarde komt om een bijzondere reis te maken.
Een reis waarin het niet draait om wat we allemaal bezitten of bereiken, maar om wat we op zielsniveau mogen voelen, beleven, ontdekken en leren. En misschien is dat voor mij wel de grootste magie van het leven.
We komen hier niet om zoveel mogelijk te verzamelen, maar om met onze ziel te ervaren wat het werkelijk betekent om te leven.
🌿 Onze ziel kiest voor een bijzondere reis naar de aarde
In mijn spirituele beleving zijn we veel meer dan alleen ons aardse lichaam. Ik zie onze ziel als onderdeel van een groter, liefdevol bewustzijn. Een bewustzijn dat verbonden is met de bron, het universum, waar alles uiteindelijk uit voortkomt.
Wanneer we geboren worden, begint voor ons een nieuwe aardse reis. Ik stel me voor dat een deel van ons zielsbewustzijn zich verbindt met een menselijk lichaam. Daardoor kunnen we de wereld werkelijk ervaren: niet alleen als een gedachte of een vorm van bewustzijn, maar met al onze zintuigen en gevoelens.
We mogen ontdekken hoe het is om een mens te zijn. Hoe voelt het om voor het eerst verliefd te worden? Hoe bijzonder is het om iemand vast te houden van wie je intens veel houdt? Hoe voelt de vreugde wanneer een langgekoesterde wens werkelijkheid wordt?
En hoe bijzonder is het wanneer je helemaal opgaat in iets wat je graag doet, wanneer je vanuit je hart iets creëert of wanneer je iemand ontmoet met wie je direct een diepe verbondenheid ervaart?
Voor mij zijn dat ervaringen waarvoor onze ziel naar de aarde komt. Ik geloof dat onze ziel nieuwsgierig is naar het leven. Dat we hier ervaringen mogen verzamelen die ons op een dieper niveau verrijken.
Niet omdat we iets moeten bewijzen of een bepaalde hoeveelheid succes moeten bereiken, maar omdat onze ziel wil beleven. Het aardse leven is in mijn ogen dan ook een bijzonder avontuur van bewustzijn, gevoel en liefde.
✨ Waarom onze ziel juist op aarde wil ervaren
Ik geloof dat er in de zielenwereld een heel andere manier van bestaan is dan hier op aarde. In mijn voorstelling van de bron en de zielenwereld is alles met elkaar verbonden. Daar bestaat geen dualiteit zoals wij die hier kennen. Er is een groter besef van eenheid, liefde en verbondenheid.
Maar juist daardoor kunnen sommige ervaringen op aarde een heel bijzondere betekenis krijgen. Hier kennen we licht en donker. Warmte en kou. Vreugde en verdriet. Nabijheid en afstand. Rust en beweging.
We ervaren tegenstellingen en ontdekken daardoor wat iets voor ons betekent. Stel je eens voor dat je altijd warmte zou ervaren. Zou je dan op dezelfde manier voelen hoe heerlijk de eerste zonnestralen op je huid zijn na een koude winterdag?
Of denk aan het moment waarop je iemand na lange tijd weer in je armen sluit. Juist doordat je elkaar hebt gemist, kan die omhelzing zo intens en liefdevol voelen.
Binnen mijn spirituele visie is dat een van de bijzondere kanten van dualiteit. Op aarde kunnen we ervaringen opdoen die een eigen diepte krijgen doordat we verschillende kanten van het leven kennen. Ik geloof dat onze ziel daardoor iets mag ervaren wat in de volledige verbondenheid van de zielenwereld anders beleefd wordt.
Niet alleen weten wat liefde is, maar liefde werkelijk voelen. Niet alleen weten wat vertrouwen betekent, maar ervaren hoe het is om vanuit je hart een stap te zetten. Niet alleen begrijpen wat verbondenheid inhoudt, maar iemand aankijken en diep vanbinnen voelen: wat ben ik blij dat jij er bent.
Misschien komt onze ziel juist naar de aarde om liefde, verbondenheid en bewustzijn niet alleen te kennen, maar ze werkelijk te voelen.
🤍 Het gaat niet om bezit, maar om ervaringen op zielsniveau
In onze aardse wereld zijn we vaak bezig met alles wat we willen bereiken. Een mooi huis, een fijne baan, een goede auto, een succesvolle onderneming of andere dingen die het leven comfortabel kunnen maken.
En daar is op zichzelf niets mis mee. We mogen genieten van mooie spullen, een prettig thuis en de mogelijkheden die het leven ons biedt. Maar ik geloof dat onze ziel daar uiteindelijk niet voor naar de aarde komt.
Het gaat volgens mij niet om het huis zelf, maar om wat we daar mogen ervaren.
Misschien droom je van een huis waar je met liefde je kinderen ziet opgroeien. Waar je met mensen die je dierbaar zijn rond de tafel zit, samen eet, lacht en mooie herinneringen maakt. Dan gaat het op zielsniveau om liefde, geborgenheid en verbondenheid.
Of misschien verlang je naar een grotere praktijk. Niet alleen omdat je meer ruimte wilt, maar omdat je voelt dat je daar meer mensen mag ontvangen, begeleiden en liefdevolle aandacht kunt geven. Dan gaat het om de vreugde van iets kunnen betekenen voor anderen. Om vanuit je hart te werken en je eigen talenten een plek te geven.
En misschien gaat het bij een fijne baan uiteindelijk niet om de functie of de titel, maar om het gevoel dat je op de juiste plek bent. Dat je kunt bijdragen, groeien en met plezier je dag beleeft.
De materiële dingen kunnen ons dus helpen om bepaalde ervaringen mogelijk te maken. Maar voor mij zit de werkelijke rijkdom in wat je voelt, wat je deelt en wat je op zielsniveau meeneemt uit die ervaringen.
Een warme omhelzing kun je niet kopen. De liefde die je voor iemand voelt, heeft geen prijskaartje. En dat ene bijzondere moment waarin je je diep verbonden voelt met het leven, kan meer betekenis hebben dan welk bezit dan ook. Juist daarin zie ik de magie van onze aardse reis.
🌸 Wat onze ziel komt leren door te ervaren
Ik geloof dat we als ziel naar de aarde komen met een verlangen om bepaalde ervaringen op te doen. Misschien willen we leren hoe het voelt om onvoorwaardelijk lief te hebben. Om vertrouwen te ontwikkelen, onze eigen kracht te ontdekken of vanuit zachtheid naar onszelf en anderen te kijken.
Misschien willen we ervaren hoe het is om iets te creëren. Om muziek te maken, een gezin te vormen, mensen te begeleiden of een idee dat diep uit ons hart komt tot leven te brengen.
Iedere zielsreis zie ik als iets persoonlijks. We ontmoeten verschillende mensen, bewandelen onze eigen wegen en beleven situaties die op een bijzondere manier onderdeel worden van ons verhaal. Sommige ontmoetingen voelen meteen vertrouwd. Andere mensen brengen nieuwe inzichten of nodigen ons uit om op een andere manier naar het leven te kijken.
En soms gebeuren er dingen die we vanuit ons aardse perspectief moeilijk kunnen begrijpen. Ik geloof in een grotere zielenreis, maar ik vind ook dat we niet iedere moeilijke gebeurtenis hoeven te verklaren als een les waarvoor iemand zelf heeft gekozen. Verdriet en pijn mogen er zijn, ook wanneer we de betekenis ervan niet kunnen zien.
Voor mij betekent spiritueel groeien vooral dat onze ervaringen een plek mogen krijgen binnen het grotere verhaal van onze ziel. Soms ontdekken we meteen iets waardevols. Soms pas veel later. En sommige gebeurtenissen blijven een mysterie.
Dat hoort voor mij ook bij het mens-zijn. We zijn hier om het leven te voelen, met alles wat daarbij komt kijken.
🌙 We blijven altijd verbonden met ons hogere zelf
Wat ik heel bijzonder vind, is dat ik geloof dat onze ziel tijdens het aardse leven nooit werkelijk losraakt van haar oorsprong. Ik stel me voor dat het deel van onze ziel dat hier op aarde leeft, voortdurend verbonden blijft met ons hogere zelf.
Ons hogere zelf zie ik als het ruimere bewustzijn van onze ziel. Het deel dat een groter perspectief heeft dan wij met onze aardse gedachten kunnen overzien. En daarmee verbonden ligt voor mij de bron. De universele energie waaruit alles voortkomt en waarmee alles verbonden blijft.
Misschien kun je het je voorstellen als een zon en haar stralen. Iedere straal heeft een eigen richting en verlicht een ander stukje van de wereld. Toch blijft iedere straal verbonden met dezelfde zon.
Zo ervaar ik ook onze ziel. We maken allemaal een eigen aardse reis, maar blijven diep vanbinnen verbonden met onze oorsprong. Die gedachte geeft mij een bijzonder gevoel van vertrouwen.
Want ook wanneer we helemaal opgaan in ons dagelijks leven, blijft die diepere verbinding voor mij bestaan. Soms ervaren we haar misschien tijdens meditatie of stilte. Soms in de natuur, wanneer alles even samenvalt. En soms door een onverwacht moment van herkenning of intuïtie.
Als een zonnestraal die altijd bij de zon hoort, blijft onze ziel voor mij verbonden met de bron waaruit zij voortkomt.
✨ De scheppingskracht van onze ziel komt tot leven in het hier en nu
Er is nog iets wat voor mij heel nauw verbonden is met onze aardse zielenreis. Ik geloof dat onze ziel niet alleen naar de aarde komt om ervaringen op te doen, maar ook om iets van haar eigen scheppingskracht tot uitdrukking te brengen.
Om liefde vorm te geven. Om iets moois te creëren. Om vanuit haar eigen unieke energie iets toe te voegen aan het grotere geheel. En ik geloof dat die scheppingskracht het mooiste tot uiting kan komen wanneer we werkelijk aanwezig zijn in het moment.
Dat is soms best moeilijk. We zitten vaak in ons hoofd. We denken aan gisteren, maken plannen voor morgen en proberen voortdurend te begrijpen hoe alles zal verlopen. Maar wanneer je helemaal opgaat in wat je doet, kan er ineens iets bijzonders ontstaan.
Wanneer je de ziel in muziek voelt
Misschien herken je het wanneer je naar een prachtig liedje luistert. Er zijn muzikanten die je zo diep kunnen raken dat je bijna voelt wat zij op dat moment beleven.
Je hoort niet alleen de melodie of de woorden. Je voelt de emotie, de liefde en de bezieling. Soms lijkt het alsof iemand helemaal één wordt met de muziek.
Er is alleen nog het moment. De klanken, het gevoel en de creatie die ontstaat. En juist dan kun je soms bijna de ziel in de muziek voelen. Dat is voor mij zo'n mooi voorbeeld van de scheppingskracht van onze ziel.
Wanneer we volledig aanwezig zijn, geven we ruimte aan wat vanbinnen in ons leeft. Dat hoeft niet altijd muziek of kunst te zijn. Het kan ook ontstaan tijdens een liefdevol gesprek, wanneer je met aandacht voor iemand zorgt of wanneer je iets doet waar je hart werkelijk blij van wordt.
Voor mij komen de ziel en het aardse leven op zulke momenten heel dicht bij elkaar. We zijn dan niet alleen bezig met het leven bedenken. We zijn het werkelijk aan het beleven.
💚 Liefde en zielsverbindingen die verder reiken dan één leven
Ik geloof dat wij als zielen allemaal verbonden zijn met elkaar. Dat we voortkomen uit dezelfde bron en op een dieper niveau onderdeel blijven van hetzelfde geheel.
Binnen onze aardse reis ontmoeten we mensen met wie we een bijzondere verbinding kunnen voelen. Soms ontmoet je iemand en ontstaat er vrijwel meteen een gevoel van herkenning. Alsof er iets vertrouwds is, ook wanneer je elkaar nog maar kort kent.
Ik vind het mooi om zulke momenten vanuit het idee van zielsverbinding te bekijken. Misschien ontmoeten bepaalde zielen elkaar tijdens hun aardse reizen om samen liefde, verbondenheid en bijzondere ervaringen te beleven.
Voor mij voelt het alsof de mensen die we liefhebben niet alleen een plek krijgen in onze herinneringen, maar ook onderdeel worden van ons diepere zielsverhaal. Een liefdevolle verbinding kan zoveel betekenen.
Denk aan iemand die je met één blik begrijpt. Aan een kind dat je voor het eerst vasthoudt. Aan een vriend of vriendin bij wie je helemaal jezelf kunt zijn.
Dat zijn momenten waarin we misschien wel het meest direct ervaren waar onze ziel voor naar de aarde komt. Om liefde te voelen en te delen. En ik geloof dat die liefde op zielsniveau niet ophoudt wanneer onze aardse wegen uit elkaar gaan.
🕊️ De dood als thuiskomen bij de bron
Wanneer ik aan de dood denk, zie ik die vanuit mijn spirituele overtuiging als een overgang. Het einde van onze aardse reis, maar niet het einde van onze ziel.
Ik stel me voor dat we, wanneer ons lichaam zijn aardse leven heeft voltooid, terugkeren naar de zielenwereld. Naar de bron waaruit we voortkomen. Alsof we na een lange, bijzondere reis weer thuiskomen.
We hebben hier op aarde zoveel mogen ervaren. We hebben liefgehad, gelachen, gevoeld, ontdekt en geleefd. Al die ervaringen zie ik als iets wat op zielsniveau een bijzondere betekenis kan hebben.
Misschien keren we terug met een rijkdom aan ervaringen die we alleen op aarde zo hebben kunnen beleven. Geen rijkdom van geld, bezit of prestaties. Maar de rijkdom van liefde, verbondenheid, bewustwording en alles wat we werkelijk hebben gevoeld.
In mijn voorstelling van de zielenwereld is er geen dualiteit zoals we die hier op aarde kennen. Er is een veel dieper besef van eenheid en verbondenheid met de bron. Die gedachte geeft mij een liefdevol gevoel wanneer ik nadenk over de dood.
Natuurlijk kan het gemis van iemand die we liefhebben heel diep zijn. We missen de stem, de aanraking, de aanwezigheid en alle kleine dagelijkse momenten.
Maar vanuit mijn spirituele beleving geloof ik dat onze zielsverbinding niet verdwijnt. Dat de liefde tussen zielen een onderdeel blijft van een groter geheel. Dat we op een dieper niveau met elkaar verbonden blijven, ook wanneer we elkaar niet meer op dezelfde aardse manier kunnen ontmoeten.
Wanneer onze aardse reis eindigt, stel ik me voor dat onze ziel terugkeert naar huis, rijk aan alles wat zij hier met liefde heeft mogen ervaren.
🦋 De bijzondere tekens die mijn geloof hebben verdiept
Mijn kijk op leven en dood komt niet alleen voort uit mijn interesse in spiritualiteit. Door de jaren heen heb ik heel persoonlijke ervaringen meegemaakt die mijn overtuiging hebben verdiept dat onze zielen verbonden blijven met de bron en met elkaar.
Vooral rondom mijn ouders heb ik bijzondere momenten van verwondering ervaren. Mijn moeder Hillie had dementie en leek soms mensen of zielen te zien die voor ons onzichtbaar waren. Op haar laatste dag was ze opvallend vrolijk, reikte ze met haar handen omhoog en overleed ze precies om 22.00 uur, een getal dat ze mij zo vaak had gegeven.
Ze ging heen met een glimlach die zelfs zichtbaar bleef toen ze opgebaard lag.
Ook de natuur heeft mij regelmatig momenten van diepe verbondenheid gebracht. Vlinders die boven mijn moeder rondcirkelden, roodborstjes die dichtbij kwamen en een prachtige ijsvogel die verscheen nadat ik vanuit mijn verdriet om een teken had gevraagd.
Deze ervaringen hebben voor mij een bijzondere betekenis gekregen. Ze herinneren me aan mijn overtuiging dat liefde verder reikt dan ons aardse bestaan en dat onze ziel uiteindelijk terugkeert naar de zielenwereld.
Ik heb deze persoonlijke gebeurtenissen en de betekenis die ze voor mij hebben uitgebreid beschreven in mijn blog:
‘Voorbij het leven: de bijzondere tekens van mijn ouders en de ijsvogel die mijn hart raakte’.
🌸 Misschien is dat wel de grootste magie van het leven
Wanneer ik zo naar het leven kijk, verandert ook de betekenis van wat werkelijk belangrijk is. Natuurlijk mogen we dromen hebben. We mogen een fijn huis willen, werk waar we blij van worden en mooie dingen om ons heen verzamelen.
Maar voor mij zit de diepste betekenis van ons bestaan ergens anders. In het gevoel wanneer je iemand die je liefhebt in je armen houdt. In de verwondering wanneer je naar een prachtige sterrenhemel kijkt. In het moment waarop je helemaal opgaat in muziek en voelt hoe iets je diep vanbinnen raakt.
In het plezier van samen lachen. In de liefde waarmee je iets voor een ander doet. In de rust van een wandeling door de natuur. En in die bijzondere momenten waarop je even voelt dat je onderdeel bent van iets wat veel groter is dan jezelf.
Ik geloof dat we als ziel naar de aarde komen om precies dát te ervaren. Om werkelijk te voelen hoe het is om mens te zijn. Om te ontdekken, te creëren, lief te hebben en vanuit onze eigen unieke energie iets toe te voegen aan het grotere geheel.
En terwijl we hier onze aardse reis maken, blijven we voor mij altijd verbonden met onze ziel, ons hogere zelf en de bron. Misschien zijn we ons daar niet ieder moment bewust van. Maar soms, in een moment van volledige aanwezigheid, liefde of verwondering, voelen we iets van die diepere verbinding.
Alsof onze ziel ons heel zachtjes herinnert aan waar we vandaan komen. En aan waarom we hier zijn.
Niet om zoveel mogelijk te bezitten, maar om zoveel mogelijk vanuit ons hart en onze ziel te beleven. Niet om een perfect leven te leiden, maar om een leven te ervaren dat rijk is aan betekenis, liefde en verbondenheid.
Dat is voor mij de magie van onze aardse zielenreis. Een bijzondere reis waarin we mogen ontdekken wie we zijn, wat onze ziel wil ervaren en hoe we vanuit liefde met elkaar en het universum verbonden blijven.
En wanneer die aardse reis op een dag eindigt, geloof ik dat onze ziel weer thuiskomt bij de bron. Met alle ervaringen, gevoelens en liefdevolle verbindingen die onze reis zo bijzonder hebben gemaakt.
Misschien zijn we als ziel op reis gegaan om te ontdekken hoe liefde voelt, hoe leven klinkt en hoe bijzonder het is om één klein moment op aarde helemaal met ons hart te beleven.
Met liefde,
Hester
De Helende Steen 💚